เช้าวันธรรมดาที่ศาลารอรถเก่าซึ่งคนรุ่นก่อนยังจำได้ดี

เช้าวันพฤหัสบดีราว เจ็ดโมงกว่า ๆ อากาศยังไม่ร้อนนัก ถนนสายเล็กที่ตัดผ่านหมู่บ้านเงียบกว่าปกติ มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้เบา ๆ กับเสียงรถจักรยานยนต์ของชายคนหนึ่งที่จอดพักข้างทาง

ศาลารอรถหลังนั้นดูเก่าไปตามกาลเวลา หลังคาสังกะสีบางแผ่นเริ่มงอ เสาไม้มีรอยผุพังจนเห็นได้ชัด หลายคนที่ผ่านไปผ่านมาแทบไม่ทันสังเกตแล้วว่าที่นี่เคยเป็นจุดสำคัญของหมู่บ้าน

คนเฒ่าคนแก่เล่าว่า เมื่อหลายสิบปีก่อน
ใครจะเข้าเมือง ต้องมารวมตัวกันตรงศาลานี้

บางคนมาหิ้วตะกร้าไปตลาด
บางคนมารอรถสองแถว
เด็ก ๆ ก็วิ่งเล่นกันแถวนี้

ตอนนั้นที่ตรงนี้เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและรอยยิ้ม

แต่ทุกวันนี้เหลือเพียงศาลาเก่ากับต้น ตะเคียนทองต้นใหญ่ ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ราวกับเฝ้าความทรงจำของคนในหมู่บ้าน

เกษม ช่างโซลาร์เซลล์วัย 32 ที่แวะพักใต้ต้นไม้

ชายที่จอดรถในเช้าวันนั้นชื่อ เสม อายุประมาณ 32 ปี ทำงานเป็นช่างติดตั้งแผงโซล่าเซลล์และเดินระบบไฟจากพลังงานแสงอาทิตย์ครบวงจร

เช้าวันนั้นเขามีงานติดตั้งระบบไฟให้บ้านหลังหนึ่งที่อยู่ถัดเข้าไปในหมู่บ้าน

ก่อนจะไปถึงหน้างาน เขาแวะจอดรถพักใต้ต้นตะเคียนใหญ่ข้างศาลารอรถ เพราะแสงแดดเริ่มแรงขึ้นเล็กน้อย

เสมเล่าว่า ตอนที่ยืนมองลำต้นไม้ เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างสะดุดสายตา

“ตอนแรกผมนึกว่าเป็นรอยไม้ธรรมดา แต่พอมองดี ๆ มันเหมือนมีลายวนเป็นวงกลม”

เขาเดินเข้าไปใกล้ลำต้นมากขึ้น

ตรงผิวไม้มี รอยวงกลม ขนาดประมาณกำมือ
ลายไม้หมุนวนเป็นรูปคล้ายเลข 0

เสมยืนดูอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้

ตอนนั้นเขาบอกว่า
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่รู้สึกขนลุกเบา ๆ อย่างบอกไม่ถูก

เลขศูนย์ที่ต้นไม้  ชาวบ้านเริ่มพูดถึงรอยวงกลมที่เหมือนเลขศูนย์

ช่วงสายของวันเดียวกัน เสมนำภาพที่ถ่ายไว้ไปให้ ลุงคำ ชายสูงวัยในหมู่บ้านที่อายุเกือบ 70 ปี ดู

ลุงคำมองภาพอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้า ๆ

“ต้นนี้มันอยู่มาตั้งแต่ข้ายังเด็ก
แต่รอยแบบนี้ ข้าไม่เคยเห็น”

เขาเล่าว่า ต้นตะเคียนต้นนี้ยืนอยู่ตรงศาลามานานมาก บางคนบอกว่าอยู่มาก่อนที่ถนนจะตัดผ่านหมู่บ้านเสียอีก

ลุงคำเพ่งมองรูปอีกครั้ง แล้วพูดเบา ๆ

“มันเหมือนเลขศูนย์นะเอ็ง”

คำพูดนั้นทำให้คนที่ยืนฟังอยู่แถวนั้นเริ่มหันไปมองหน้ากัน

บางคนบอกว่าอาจเป็นลายไม้ธรรมดา
แต่บางคนก็เริ่มรู้สึกว่ามันเหมือนตัวเลขจริง ๆ

เหตุบังเอิญกับเวลาที่เสมมองนาฬิกา

สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ถูกพูดถึงมากขึ้น คือช่วงเวลาที่เสมถ่ายรูป

เขาเล่าว่า ตอนยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายนั้น เผลอเหลือบไปมองนาฬิกาบนหน้าจอพอดี

มันขึ้นเวลา 08:00 น.

เสมบอกว่า ตอนนั้นเขายังหัวเราะกับตัวเอง เพราะเลขศูนย์ขึ้นเรียงกันพอดี

“ผมไม่รู้ว่ามันบังเอิญหรืออะไร แต่พอมองรอยบนต้นไม้แล้วไปเห็นเวลาแบบนั้น มันรู้สึกแปลก ๆ จริง ๆ”

คำพูดนั้นทำให้หลายคนที่ฟังเรื่องนี้รู้สึกขนลุกเล็กน้อย

เลขศูนย์ที่ต้นไม้  ศาลาร้างกับความทรงจำที่ยังวนกลับมา

หลังจากข่าวเรื่องรอยวงกลมแพร่ไปในหมู่บ้าน คนบางส่วนเริ่มแวะมาดูต้นตะเคียนต้นนั้น

บางคนบอกว่าเพิ่งสังเกตรอยนี้ไม่นาน
บางคนก็ส่ายหน้า บอกว่าอาจมีมาตั้งนานแล้วแต่ไม่มีใครสังเกต

ไม่มีใครยืนยันได้แน่ชัด

ว่ารอยวงกลมบนต้นตะเคียนนั้น
เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร

แต่สิ่งที่หลายคนพูดตรงกันคือ

ที่ตรงศาลารอรถแห่งนี้
เคยเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางของคนในหมู่บ้าน

ผู้คนเคยมารวมตัวกันตรงนี้ทุกวัน
เหมือนชีวิตที่หมุนเวียนไปมา

และวงกลมบนลำต้นไม้
ก็ทำให้บางคนอดคิดไม่ได้ว่า

บางครั้งเรื่องราวในอดีต
อาจยังคง วนกลับมาให้เห็นอีกครั้ง

ไม่รู้จะเป็นเพียงลายไม้ธรรมดา
หรือสัญญาณบางอย่างที่ธรรมชาติสร้างขึ้น

แต่สำหรับคนที่ชอบสังเกตตัวเลข หลายคนก็บอกว่า
เลข 0 จากรอยวงกลมนั้นดูชัดเจนไม่น้อย

ส่วนใครจะตีความอย่างไร
คงแล้วแต่มุมมองของแต่ละคน

หากใครอยากติดตามตัวเลขหรือดูผลรางวัลล่าสุด สามารถตรวจสอบได้ที่หน้า
/ตรวจผลสลาก/