นายกำธร กำนันใหญ่ภาคอีสาน กับเรื่องเล่าผีเขมรในสวนไม้ ที่ร้ายกลับกลายเป็นดี

ชื่อของ นายกำธร เป็นที่รู้จักดีในพื้นที่ภาคอีสานในฐานะกำนันใหญ่ ผู้ทำธุรกิจค้าไม้แปรรูปมาอย่างยาวนาน หลายสิบปีที่ผ่านมาชีวิตของเขาผูกพันกับสวนไม้ยืนต้น โรงเลื่อย และแรงงานจากหลายเชื้อชาติ แต่ในความมั่นคงนั้น กลับมีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้คนใกล้ตัวต้องหันมามองสวนไม้ผืนเดิมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปตลอดกาล
เหตุการณ์ที่เริ่มจากความไม่สบายใจเล็ก ๆ ก่อนจะกลายเป็นเรื่องเล่าที่คนในพื้นที่ยังพูดถึงจนถึงวันนี้

สวนไม้ยืนต้นที่เงียบเกินไปในยามค่ำ

สวนไม้ผืนนี้เป็นที่เช่าระยะยาว อยู่ห่างจากชุมชนพอสมควร ปลูกไม้ยืนต้นหลายชนิดเพื่อส่งเข้าโรงงานแปรรูปตามรอบตัด นายกำธรเล่าว่า เดิมทีสวนแห่งนี้ไม่มีอะไรน่ากลัว เป็นเพียงพื้นที่ทำมาหากินตามปกติ แต่ช่วงหนึ่งเริ่มมีลูกน้องไม่อยากเข้าเวรยามกลางคืน บางคนบอกว่าได้ยินเสียงเดินย่ำใบไม้ทั้งที่ไม่มีใคร
บางคนเห็นเงาคนยืนอยู่ไกล ๆ พอเดินเข้าไปกลับว่างเปล่า
บางคืนไฟฉายดับเองโดยไม่มีสาเหตุ
ตอนแรกนายกำธรไม่ได้ใส่ใจนัก เขาคิดว่าอาจเป็นความเหนื่อยล้าของคนงาน หรือจิตใจที่ไปคิดมากกันเอง แต่พอเรื่องเกิดซ้ำหลายครั้ง เขาเริ่มรู้สึกได้ว่าบรรยากาศในสวนมันไม่เหมือนเดิม
“มันเงียบแปลก ๆ เหมือนมีใครจ้องอยู่ตลอดเวลา”
เขาเล่าเสียงเรียบ แต่แววตาจริงจัง

ผีเขมรเฮี้ยน เรื่องเล่าผีเขมรที่ไม่มีใครกล้าพูดตรง ๆ

หลังจากสอบถามไปมานานเข้า คนงานรุ่นเก่าคนหนึ่งจึงยอมเล่าให้ฟังว่า พื้นที่ตรงนั้นเคยมีแรงงานชาวเขมรเสียชีวิตจากการถูกหลอกให้เล่นของ เชื่อว่าจะทำให้ค้าขายดีและร่ำรวยเร็ว แต่พิธีที่ทำกลับผิดพลาดจนเอาชีวิตไม่รอด
ศพถูกฝังแบบลวก ๆ ในสวนโดยไม่มีการทำบุญหรือบอกกล่าวใคร
เรื่องนี้ถูกเก็บเงียบมานาน เพราะกลัวจะกระทบงานและความเชื่อของคนอื่น
ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญหรือไม่ แต่หลังจากนายกำธรได้ยินเรื่องนี้ ความรู้สึกไม่สบายใจก็ยิ่งชัดขึ้น เหมือนมีอะไรบางอย่างค้างคาอยู่ในพื้นที่นั้นจริง ๆ

จากความกลัว สู่การตัดสินใจทำบุญอุทิศส่วนกุศล

แทนที่จะหาหมอผีหรือคนทรงมาจัดการ นายกำธรเลือกวิธีที่เรียบง่าย เขานิมนต์พระมาทำบุญเล็ก ๆ ในสวน จุดธูปบอกกล่าวเจ้าที่ และตั้งใจอุทิศส่วนกุศลให้ผู้เสียชีวิตโดยไม่เจาะจงชื่อ
พิธีไม่ได้ใหญ่โต ไม่มีการแก้บนหรือของขลังใด ๆ
มีเพียงข้าวปลาอาหาร ผลไม้ และคำกล่าวขอขมาจากใจ
เขาบอกว่า ตอนนั้นไม่ได้หวังอะไร แค่อยากให้ทุกฝ่ายสบายใจ ทั้งคนเป็นและคนที่ล่วงลับไปแล้ว

ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ

หลังจากวันทำบุญผ่านไป บรรยากาศในสวนเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด คนงานที่เคยกลัวกลับเข้าทำงานได้ตามปกติ ไม่มีเสียง ไม่มีเงา ไม่มีเหตุการณ์แปลก ๆ เหมือนก่อน
แต่สิ่งที่ทำให้นายกำธรเริ่มขนลุก คือช่วงนั้นธุรกิจกลับเดินหน้าอย่างราบรื่นผิดปกติ
ไม้ที่ตัดขายได้ราคาดี
ลูกค้ารายใหญ่ติดต่อเข้ามาเอง
เรื่องติดขัดที่เคยค้างก็คลี่คลายไปทีละอย่าง
เขาไม่กล้าฟันธงว่าเกี่ยวข้องกันหรือไม่ แต่หลายคนในพื้นที่เชื่อว่า ความเฮี้ยนที่เคยมี ถูกเปลี่ยนเป็นการคุ้มครองแทน

ผีเขมรเฮี้ยน ตัวเลขที่โผล่ขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ

คืนหนึ่งหลังจากปิดบัญชี นายกำธรฝันถึงชายแปลกหน้าที่ยืนอยู่ในสวนเดียวกันนั้น ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ยื่นมือมาแล้วชี้ไปที่เลขที่เขียนอยู่บนพื้นดิน
เมื่อตื่นขึ้นมา เลขนั้นยังติดอยู่ในหัวอย่างประหลาด
เขาไม่ได้เล่าให้ใครฟังในทันที แค่จดเก็บไว้เงียบ ๆ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความบังเอิญหรือดวงหนุนกันแน่ เลขชุดเดียวกันนั้นกลับไปตรงกับผลสลากในงวดถัดมา ทำให้คนใกล้ตัวที่นำไปลองเสี่ยงโชคได้ผลตอบแทนพอสมควร

ความเชื่อที่ไม่บังคับใครให้เชื่อ

นายกำธรย้ำเสมอว่า เขาไม่ได้ตั้งใจเล่าเรื่องนี้เพื่อชวนงมงาย หรือยืนยันว่าเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติจริงแท้แค่ไหน แต่ในฐานะคนที่อยู่กับพื้นที่นั้นทุกวัน เขารู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่อธิบายยาก
“บางทีแค่เรานึกถึงคนอื่นด้วยใจดี สิ่งที่ตามมาอาจไม่ใช่เรื่องร้ายเสมอไป”
เขาพูดเพียงเท่านี้ แล้วก็ไม่ขยายความต่อ
หลายคนที่ได้ยินเรื่องนี้เลือกจะฟังไว้เป็นประสบการณ์ บางคนก็แอบนำตัวเลขที่เล่าต่อ ๆ กันไปตรวจดูเงียบ ๆ เพราะอย่างน้อย มันก็ไม่เสียหายอะไร
และหากใครอยากลองตรวจสอบผลด้วยตัวเอง ก็สามารถเข้าไปดูผลล่าสุดได้ที่หน้า /ตรวจผลสลาก/ เผื่อบางอย่างจะเชื่อมโยงกันโดยที่เราไม่ทันรู้ตัว
สรุปว่า
เรื่องเล่าของนายกำธรอาจไม่มีหลักฐานยืนยันทางวิทยาศาสตร์ แต่สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนคือ การเลือกแก้ปัญหาด้วยความเมตตา กลับทำให้ทุกฝ่ายสบายใจ และเปิดทางให้ชีวิตเดินต่ออย่างราบรื่น ไม่ว่าจะเป็นความบังเอิญหรือแรงหนุนจากสิ่งที่มองไม่เห็น เรื่องนี้ก็ยังถูกเล่าขานในภาคอีสาน ในฐานะตัวอย่างของร้ายที่กลับกลายเป็นดีอย่างเงียบ ๆ