เรื่องเล่าจากชายแดนไทย-ลาว เมื่ออดีต ตชด. วัย 53 ปี พูดถึงดงมะค่าที่ไม่มีใครอยากเข้า

เสียงที่ลุงพินิจย์เล่าในเช้าวันนั้น ยังติดอยู่ในหัวหลายคน

เวลาเกือบ 10 โมงเช้า อากาศกำลังดี ลมพัดเอื่อย ๆ อยู่ใต้ศาลาไม้ข้างร้านกาแฟเล็ก ๆ ริมถนนสายหนึ่งในภาคอีสาน

ตอนนั้นไม่มีใครคิดว่าจะได้ฟังเรื่องอะไรพิเศษ

จนกระทั่งลุงพินิจย์ อดีต ตชด. วัย 53 ปี ที่ผ่านงานชายแดนมาหลายพื้นที่ เอ่ยขึ้นมาระหว่างนั่งจิบกาแฟว่า

“มีอยู่ที่หนึ่ง…กลางป่ารอยต่อไทยกับลาว ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ ไม่มีใครเดินเข้าไปลึกขนาดนั้นหรอก”

ประโยคนั้นทำให้คนที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ เงียบลงทันที

ไม่รู้เพราะน้ำเสียงของลุง หรือเพราะสายตาที่มองออกไปไกลเหมือนกำลังนึกถึงอะไรบางอย่าง

เรื่องเล่าดงมะค่า ดงมะค่าใหญ่ที่คนพื้นที่พากันหลีกเลี่ยง

ลุงเล่าว่า สมัยช่วงเหตุการณ์ความไม่สงบตามแนวชายแดน เคยมีพื้นที่หนึ่งเป็นดงมะค่าเก่าแก่

ต้นใหญ่จนคนสองคนโอบไม่มิด

พื้นดินเต็มไปด้วยใบไม้แห้งหนาเป็นชั้น ๆ

แปลกตรงที่สัตว์ป่ามีน้อยกว่าพื้นที่รอบข้าง

แม้แต่ชาวบ้านที่หาของป่าประจำก็ไม่ค่อยเดินลึกเข้ามา

ตอนแรกหลายคนคิดว่าอาจเป็นเพราะอยู่ติดแนวชายแดน จึงไม่อยากเสี่ยง

แต่เมื่อเวลาผ่านไป เรื่องเล่าก็เริ่มเพิ่มขึ้นทีละนิด

บางคนบอกว่าเคยได้ยินเสียงคนคุยกันทั้งที่ไม่มีใครอยู่

บางคนบอกว่าเดินวนอยู่ที่เดิมทั้งวัน

ฟังดูเหมือนเรื่องที่เล่าต่อกันไปเรื่อย ๆ

แต่พอมานั่งฟังหลายคนเล่าคล้ายกันโดยไม่ได้นัดหมาย มันก็อดเอะใจไม่ได้เหมือนกัน

จากความสงสัย กลายเป็นสิ่งที่คนเริ่มเชื่อตามกัน

สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่ว่ามีอะไรอยู่ในดงมะค่า

แต่เป็นปฏิกิริยาของคนมากกว่า

ยิ่งมีคนพูดถึงมากขึ้น คนที่ไม่เคยเจอก็เริ่มสังเกตสิ่งรอบตัว

เสียงลมธรรมดากลายเป็นเสียงแปลก

เงาต้นไม้ธรรมดาดูผิดปกติ

บางคนบอกว่าแค่เดินผ่านยังรู้สึกไม่สบายใจ

ลุงพินิจย์หัวเราะเบา ๆ ก่อนพูดว่า

“บางทีคนเราก็กลัวในสิ่งที่ยังไม่รู้”

ประโยคนั้นทำให้หลายคนเงียบ

เพราะฟังแล้วเหมือนจะจริง

แต่ก็ไม่รู้ว่าจริงทั้งหมดหรือเปล่า

เรื่องเล่าดงมะค่า เรื่องที่ไม่มีคำตอบ อาจเป็นเหตุผลที่คนยังจำได้จนวันนี้

ผ่านมาหลายปี ดงมะค่าแห่งนั้นยังอยู่

ไม่มีป้ายบอก

ไม่มีใครยืนยันได้ว่าเคยเกิดอะไรขึ้นจริง

แต่เรื่องเล่าก็ยังถูกส่งต่อจากคนรุ่นหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่ง

บางคนเชื่อ

บางคนไม่เชื่อ

ส่วนบางคนแค่ฟังไว้เฉย ๆ

แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ ทุกครั้งที่มีคนพูดถึงสถานที่แห่งนี้ มักจะมีคนอีกกลุ่มเริ่มนึกย้อนถึงเรื่องแปลก ๆ ที่ตัวเองเคยพบเจอ

ราวกับความเชื่อบางอย่างสามารถเดินทางผ่านคำบอกเล่าได้

ไม่ต่างจากเงาของต้นมะค่าใหญ่ที่ทอดยาวอยู่กลางป่าในเช้าวันสาย ๆ วันนั้น

และขณะที่หลายคนยังคงถกเถียงกันว่าเป็นเรื่องจริงหรืออุปทานหมู่ เรื่องราวจากชายแดนแห่งนี้ก็ยังถูกพูดถึงอยู่เรื่อย ๆ เช่นเดียวกับผู้ที่กำลังติดตามข่าวคราวและเรื่องราวของคนดวงดีในงวดนี้ผ่านหน้า ตรวจผลสลาก ที่หลายคนแวะเข้าไปดูหลังได้ยินเรื่องเล่าชวนคิดแบบนี้เสมอ