พญานาคหนองหาร กับเรื่องที่ไม่มีใครกล้าฟันธง

เสียงเล่าจากริมหนองที่ยังคาใจ

หนองหารเป็นที่ที่คนพื้นที่คุ้นตา แต่ไม่ใช่ทุกคนจะคุ้นใจ โดยเฉพาะช่วงเช้ามืดที่หมอกลอยต่ำ ผิวน้ำเรียบจนดูเหมือนหยุดนิ่ง หลายคนบอกว่าตรงเวลานั้นบรรยากาศมันแปลก เงียบเกินไป เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังมองอยู่จากใต้น้ำ

เรื่องพญานาคเริ่มจากคำเล่าปากต่อปาก ไม่มีใครบอกว่าเห็นเต็มตา มีแค่คำว่า คล้าย หรือ เหมือนจะใช่ บางคนเล่าว่าเห็นเงายาวเลื้อยใต้น้ำ บางคนเห็นฟองน้ำผุดขึ้นเป็นช่วง ๆ แปลกตรงที่จำนวนฟองมันดันจำได้แม่น ทั้งที่ตอนนั้นไม่ได้ตั้งใจจะนับ

ผมฟังแล้วก็ไม่รู้จะเชื่อแค่ไหน เพราะมันไม่มีหลักฐาน มีแต่ความรู้สึก และความรู้สึกแบบนี้แหละที่ทำให้คนไม่กล้าพูดดัง

โชคจากพญานาคหนองหาร ตัวเลขที่โผล่มาแบบไม่ตั้งใจ

สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ไม่จบแค่ความเชื่อ คือเรื่องตัวเลข คนแถวนั้นเล่าว่า ทุกครั้งที่มีคนฝันถึงพญานาคหนองหาร รายละเอียดในฝันมักวนอยู่กับตัวเลขเดิม ๆ บ้างฝันเห็นเกล็ดนับได้ราวสามสิบกว่า บ้างฝันเห็นแสงสะท้อนน้ำแตกเป็นสองช่วงกับอีกหนึ่งจุดเล็ก ๆ

ไม่มีใครบอกว่านี่คือเลขอะไร ทุกคนพูดแค่ว่า มันตรงกันโดยไม่ได้นัดหมาย และมันดันไปโผล่ในกระดาษเล็ก ๆ ที่หลายคนแอบเก็บไว้ในกระเป๋าสตางค์

บางคนยอมรับตรง ๆ ว่าไม่ได้เชื่อเต็มร้อย แต่ก็ไม่กล้าทิ้ง เพราะที่ผ่านมา ตัวเลขจากความฝันแบบนี้เคยให้ผลบางอย่างที่อธิบายยาก มันไม่ใช่รางวัลใหญ่เสมอไป แต่อยู่ในระดับที่ทำให้คนเผลอคิดว่า หรือมันมีอะไรจริง

ความฝันที่เล่าเหมือนกันโดยไม่รู้ตัว

มีชายคนหนึ่งเล่าว่า ฝันเห็นพญานาคโผล่ขึ้นจากหนองหาร ไม่ได้ดุ ไม่ได้น่ากลัว แค่มองนิ่ง ๆ แล้วหายไป สิ่งที่เขาจำได้คือเสียงน้ำกระเพื่อมเป็นจังหวะ ช้า เร็ว แล้วหยุด เขาตื่นขึ้นมาพร้อมตัวเลขในหัว ทั้งที่ก่อนนอนไม่ได้คิดเรื่องนี้เลย

อีกคนฝันคล้ายกัน ต่างกันแค่ตำแหน่ง แต่ตัวเลขกลับใกล้เคียงจนน่าประหลาด พอเอามาเล่าเทียบกัน ทุกคนเงียบ ไม่มีเสียงหัวเราะ ไม่มีใครกล้าฟันธงว่าบังเอิญหรือไม่

ผมฟังแล้วก็ยังลังเล เพราะความฝันมันตีความได้หลายทาง แต่พอหลายคนฝันใกล้กันแบบนี้ มันก็เริ่มทำให้คำว่า บังเอิญ ดูเบาลง

โชคจากพญานาคหนองหาร หลังจากวันนั้น บางอย่างก็เปลี่ยนไป

หลังจากเรื่องเล่าแพร่ไป คนแถวนั้นเริ่มแวะมาที่หนองหารมากขึ้น ไม่ได้มาขอ ไม่ได้มาบน แค่มายืนดูน้ำเงียบ ๆ บางคนพกดอกไม้ บางคนแค่มองแล้วกลับ สิ่งที่เปลี่ยนคือบทสนทนา ทุกคนพูดเบาลง และเลือกใช้คำมากขึ้น

มีคนกระซิบว่า ตัวเลขจากฝันครั้งนั้นให้ผลจริง แม้จะไม่ใช่ก้อนใหญ่ แต่พอให้หายใจโล่งขึ้นได้ช่วงหนึ่ง เรื่องแบบนี้ไม่มีใครกล้ายืนยัน มีแต่รอยยิ้มบาง ๆ กับคำว่า เอาเป็นว่าแล้วแต่ใครจะเชื่อ

สรุปว่า เรื่องพญานาคหนองหารอาจไม่ใช่เรื่องที่พิสูจน์ได้ด้วยตา แต่เป็นเรื่องที่ฝังอยู่ในความรู้สึกของคนพื้นที่ ตัวเลขที่โผล่มาอาจเป็นแค่ความบังเอิญ หรืออาจเป็นสัญญาณบางอย่างที่เลือกจะปรากฏกับคนบางกลุ่มเท่านั้น สุดท้ายแล้ว มันไม่ได้บอกให้ใครเชื่อ แค่ชวนให้ฟัง แล้วตัดสินใจเองว่าจะเก็บมันไว้ในใจ หรือปล่อยให้ผ่านไปเหมือนผิวน้ำที่นิ่งในยามเช้า