นายทวน พ่อค้าไส้กรอกอีสานวัย 27 กับโชคที่มาแบบไม่ตั้งใจ

แผงไส้กรอกเล็ก ๆ ริมถนนหน้าชุมชน คือที่ทำมาหากินของ “นายทวน” หนุ่มวัย 27 ปี ที่ใช้ชีวิตเรียบง่าย เข็นรถขายของตั้งแต่ช่วงเย็นไปจนฟ้ามืด วันไหนคนเยอะก็ขายหมดเร็ว วันไหนฝนตกก็พอได้ค่าข้าว

สูตรไส้กรอกของเขาไม่ได้หวือหวา แต่เป็นรสชาติที่คนแถวนั้นคุ้นเคย กินแล้วนึกถึงงานวัด นึกถึงสมัยยังเด็ก นั่นเลยทำให้มีลูกค้าประจำแวะมาอุดหนุนไม่ขาด

ก่อนวันสิ้นปีไม่กี่วัน เย็นวันหนึ่งที่ดูเหมือนจะไม่ต่างจากวันอื่น ๆ กลับกลายเป็นวันที่นายทวนจำไม่ลืม

ชายคุ้นหน้า ที่เหมือนหลุดมาจากความทรงจำเก่า

ช่วงหัวค่ำ ขณะที่ไส้กรอกบนเตากำลังเริ่มแตก เสียงไฟดังเป๊าะ ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามาที่แผง แต่งตัวเรียบ ๆ เสื้อสีซีด กางเกงเก่า รองเท้าผ้าใบที่ผ่านการใช้งานมานาน

นายทวนมองหน้าเขาอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะรู้สึกคุ้นแบบบอกไม่ถูก
ไม่ใช่คนแปลกหน้า แต่ก็ไม่ใช่คนที่เจอประจำ

เขานึกออกลาง ๆ ว่า ชายคนนี้เคยขายของอยู่แถวตลาดเก่าเมื่อหลายปีก่อน สมัยที่เขายังช่วยแม่ขายของอยู่แถวนั้น ก่อนที่ตลาดจะเงียบและหลายร้านทยอยหายไป

ชายคนนั้นสั่งไส้กรอกจำนวนเท่าที่มักสั่งกันเวลาแบ่งกินสองคน และข้าวเหนียวหนึ่งห่อ ระหว่างรอ เขายืนดูเตา ดูควัน ดูไส้กรอก เหมือนคนที่เคยยืนตรงจุดนี้มาก่อนในอดีต

ก่อนรับของ เขาพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
“ของมันวนเป็นรอบนะ ช่วงปลายปี ตัวเลขมันชอบกลับที่เดิม”

ไม่ได้พูดต่อ ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่ม แค่ยิ้มบาง ๆ แล้วจ่ายเงิน

พ่อค้าไส้กรอกถูกหวยลาว ตัวเลขที่ไม่ได้พูดตรง ๆ แต่กลับติดอยู่ในหัว

หลังชายคนนั้นเดินจากไป นายทวนยังยืนคิดอยู่พักใหญ่ เพราะประโยคที่ได้ยินมันไม่ใช่แนวล้อเล่น และไม่ใช่คำพูดคนเมา

คืนนั้น ขณะเก็บร้าน เขานึกถึงรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ชายคนนั้นพูดถึง
จำนวนไส้กรอกที่สั่ง
จำนวนครั้งที่ชายคนนั้นหันกลับมามองเตา
รวมถึงคำว่า “วนเป็นรอบ” ที่ฟังดูเหมือนคนเคยผ่านอะไรบางอย่างมาก่อน

มันไม่ใช่ตัวเลขที่ถูกบอกตรง ๆ แต่เป็นภาพรวมที่ทำให้เขานึกถึงเลขชุดหนึ่งที่เคยเห็นซ้ำ ๆ ในช่วงปลายปีหลายครั้งก่อนหน้านี้

การตัดสินใจเล็ก ๆ กับหวยลาวงวดก่อนสิ้นปี

นายทวนยอมรับว่า เขาลังเลอยู่นาน เพราะไม่ใช่คนที่เล่นหวยเป็นกิจจะลักษณะ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเลือกเลขจากสิ่งที่ติดอยู่ในหัว แล้วนำไปซื้อหวยลาวงวดก่อนสิ้นปี ด้วยเงินจำนวนพอประมาณ

เขาไม่ได้หวังอะไร
ไม่ได้คิดว่าจะเปลี่ยนชีวิต
แค่รู้สึกว่า “ถ้าไม่ลอง เดี๋ยวจะเสียดาย”

หลังจากนั้น ชีวิตก็กลับไปเหมือนเดิม เข็นรถ ขายไส้กรอก เก็บร้าน นอน

วันที่ผลออก และความเงียบของชายคุ้นหน้า

จนถึงวันที่ผลหวยลาวประกาศออก ตัวเลขที่ปรากฏ ทำให้นายทวนต้องนั่งนิ่งอยู่นาน เพราะมันไปทับกับเลขที่เขาเลือกไว้ในจุดสำคัญหลายตำแหน่ง

เงินที่ได้ ไม่ใช่หลักใหญ่โตระดับเปลี่ยนชีวิต แต่ก็เพียงพอให้เขาหายใจโล่งขึ้น และทำให้ปลายปีของเขาไม่ตึงมือเหมือนทุกปีที่ผ่านมา

สิ่งเดียวที่น่าแปลกคือ หลังวันนั้น
ชายคุ้นหน้าคนนั้นไม่กลับมาอีกเลย
ทั้งที่ปกติเขาเคยแวะมาเป็นช่วง ๆ ในอดีต

พ่อค้าไส้กรอกถูกหวยลาว เรื่องเล่าที่ยังถูกพูดถึงหน้าแผงไส้กรอก

หลังข่าวแพร่ไปในชุมชน ลูกค้าหลายคนแวะมาซื้อไส้กรอกพร้อมถามเรื่องเลข บางคนพยายามนึกว่าเคยเห็นชายคนนั้นหรือไม่ บางคนบอกว่า เขาอาจเป็นหนึ่งในพ่อค้าเก่าที่หายไปพร้อมตลาดเก่า

นายทวนไม่ยืนยันอะไรทั้งนั้น
เขาแค่บอกว่า
“เหมือนคนที่เคยอยู่ตรงนี้จริง ๆ มากกว่าเป็นคนแปลกหน้า”

ทุกวันนี้ เขายังขายไส้กรอกที่เดิม และบางครั้งก็มีคนมายืนดูเตา ดูควัน ดูไฟ เหมือนกำลังรออะไรบางอย่าง

สำหรับคนที่อยากลองเทียบตัวเลขจากงวดที่ผ่านมา หลายคนในละแวกนั้นก็มักเข้าไปดูรายละเอียดต่อกันที่
/ตรวจผลสลาก/
เพื่อเอามาคิดต่อเองแบบเงียบ ๆ

สรุปว่า

โชคของนายทวน ไม่ได้มาจากคำใบ้ตรง ๆ ไม่ได้มาจากใครที่อ้างตัวพิเศษ แต่มาจากคำพูดธรรมดาของคนคุ้นหน้าในอดีต และการตัดสินใจเล็ก ๆ ในคืนหนึ่งก่อนสิ้นปี

บางครั้ง ตัวเลขไม่ได้ถูกบอก
แต่มันแค่ “ถูกทิ้งไว้ให้คนที่พร้อมจะนึกถึงมัน”